Thursday 14/July/2011
|
Door: Ivo van Vugt
|
Sparen
Met de afschaffing van het prepensioen en het verbod op een overbruggingslijfrente is in 2006 door de overheid de levensloopregeling geïntroduceerd. Een gedeelte van het bruto-loon kan dan worden gespaard om later bij een periode van onbetaald verlof te worden opgenomen. Het verlof is bijvoorbeeld om te studeren, een naaste te verzorgen of voor een sabbatical. Het gewenste succes is echter uitgebleven en derhalve is het onzeker of de regeling in haar huidige vorm blijft voortbestaan.
De levensloopregeling is niet veel veranderd de afgelopen jaren. Werknemers kunnen jaarlijks vrijwillig een gemaximaliseerd percentage (12 procent) van het bruto-inkomen sparen, om dit op een later tijdstip en in goed overleg met de werkgever op te nemen. Dit gaat in de vorm van onbetaald verlof en dient voor de 65-jarige leeftijd te zijn benut. Denk hierbij aan zorg- of ouderschapsverlof, educatief verlof, een sabbatical of eventueel eerder stoppen met werken voor 65 jaar. Afkoop van de levensloop is enkel mogelijk bij ontslag.
De werkgever is op verzoek verplicht mee te werken aan de regeling om te sparen, maar het onbetaalde verlof zelf gaat in overleg en daarvoor is deelname aan de levensloopregeling (het sparen) niet verplicht. De uitvoering staat meestal in een CAO of arbeidscontract beschreven.
Fiscaal
Het gespaarde deel wordt van het brutoloon opzij gezet op een geblokkeerde rekening. Er is pas inkomstenbelasting verschuldigd over de inleg bij opname. Daardoor is er tussentijds ook geen 1,2 procent vermogensbelasting in box 3 verschuldigd.
Bij opname kan ook sprake zijn van een extra heffingskorting (korting op de te betalen belasting), welke behoorlijk kan oplopen. Bij ouderschapsverlof is er recht op een extra heffingskorting welke ook aardig kan oplopen, maar die in 2012 weer wordt afgeschaft.
Toekomst
De regeling heeft niet het gewenst effect. Door de vrijblijvendheid en de huidige economische crisis kan het zijn dat werknemers liever de beschikking hebben over geld, dan dat ze het vast willen zetten. Ook zijn er steeds meer kleine zelfstandigen die geen gebruik kunnen maken van de werknemersregeling.
Het doel van de overheid was zorgtaken, educatie en persoonlijke ontwikkeling individueel en flexibel te stimuleren en zo een goede balans te vinden in werk en privé. Uiteraard met het uiteindelijke doel dat het de overheid minder geld kost aan uitkeringen.
Misschien dat de regeling wat meer aan populariteit wint met de afschaffing van de meer overzichtelijke en fiscaal vriendelijke spaarloonregeling in 2012. Beide mogen immers niet naast elkaar bestaan.